سرزمینم را خواهم یافت

سرزمینم را خواهم یافت.هر چند خیلی دور باشد.در کویر باشد یا در آنسوی اقیانوس.در کوه باشد یا در ابر،در ماه....
سرزمینم را خواهم یافت.اعتنایی ندارم پایم بر کجای این گوی گردون فرود آید.اعتنایی ندارم دستم کدام قسمت از خاکش را جا به جا کند.هر جا که باشد!
سرزمین من جایی ست که وجودم آنجاست.روحم آنجاست نه دست و پایم.سرزمین من جایی ست که در آن زندگی میکنم.مهم نیست پرچمش چه باشد.رنگش، نامش و....هر چه که میخواهد باشد، باشد.مهم نیست.مهم اینست که سرزمین من است.
سرزمینم را خواهم یافت.جایی را که آرامشم در آنجا تکمیل شود.جایی که احساس هویت میکنم.جایی که احساس هویت میکند.
سرزمین من جایی ست که در آن میتوانم پرواز کنم.جایی ست که بال هایم بسته نیستند.جایی ست که دهانم سخنگوی دل است و عقل.
در راه یافتن سرزمینم مسیرهای سختی هست.کوه های بلند با دامنه های خطرناک.باید راه بلد بود تا به مقصد رسید.نقشه ای در کار نیست.جاده ای نیست.باید چشم ها را بست.......و حرکت کرد!!
باید حرکت کرد و حرکت کرد و.......
باید جلو رفت.....
نباید بایستی.....نباید تردید کنی......با ایمان قدم بردار.......با امید........زندگی کن!

سرزمین من جایی ست که رمز ورودش محبت است.جایی که اذن دخولش زندگی کردن است.تلاش کردن است. با شور بودن است.با عشق بودن....
کسانی که قلب تهی دارن در سرزمین من جایی نخواهند داشت.آدمی تا قلبش خالی باشد نمیتواند زندگی کند.زندگی کردن با عاشق بودن زوایای مکمل همدیگرند!!
قبول ندارم اگر کسی عشق را درد و رنج و فراق معنی دهد. عشق سراسر شور است و مستی.سراسر زیبایی ست.این هدیه است از جانب خالق زیبایی ها.
سرزمین من جایی ست پر از این هدیه ها.جایی ست که عشق حکم لایتغیر است.جایی ست که عشق را با چشم نمی شود دید.جایی  که وجو دمعشوق الزامی نیست.یادش که باشد همین کافی ست!!


پی نوشت:نا امیدی ماله آدم کافره. آدمی که تنهای تنهاست.اینکه آدم به ته خط برسه معنی ای نداره.چون ته خطی وجود نداره.مرگ هم ته خط نیست.
زندگی کردن یعنی تلاش کردن.یعنی انگیزه داشتن.یعنی....رنگی بودن

• برچسب ها: سرزمین من، زندگی،  

ایمیلی به خدا

"خدایا سلام

من از طرف کلی موجود دوپا که روی یه توپ چرخون سرگردون گذاشتی شون میخام یه چیزی بگم

ما رو تنها نذار

الان که دارم اینا رو مینویسم کلی آدم هستن که عزیز مریض دارن دلم براشون میگیره

کلی بچه که بخاطر نداشتن مداد رنگی یا  دو چرخه با گریه خابیدن

کلی آدم که بخاطر یه خبر خوب کوچولو شب خابشون نمیبره

کلی آدم عصبانی ازدست همدیگه که اونام تورخت خوابشون غلط میزنن

کلی آدم که دارن آلان باتو حرف میزنن

کلی آدم که فکر پولهایی که امروز در آوردن نمیزاره بخوابن

کلی ادم بخاطر قرض هاشون ...

ویه پیر مرد نون خشکی که کل روز داشته یه گونی نون خشک را جابجا میکرده الان آروم تو رخت خابش خابیده

واصلا هم به ذهنش خطور نمیکنه که من دارم در موردش باتو حرف میزنم

اینا رو که گفتم باکلی آدم دیگه که همشونو داری میبینی تنها نذار

میدونی؛ما هممون یه سری بچه کوچولو هستیم که فقط تورو داریم"


به نقل از: یه موجود دوپا روی این توپ سرگردون توی فضا